De economische crisis begint steeds beter voelbaar te worden, ook in mijn werk. Allereerst natuurlijk de opkomst van massa-ontslagen puur vanwege financiële redenen. Daarnaast merk je ook verschil bij het oplossen van echte arbeidsconflicten, die waarbij de werkgever en de werknemer niet meer goed door één deur kunnen of waarbij een werknemer niet goed zou functioneren. Tot voor kort waren zulke zaken vaak snel opgelost. 

In de zomer van 2008 lagen de banen nog voor het oprapen. De meeste werknemers die ik hielp bij een arbeidsconflict hadden al een nieuwe baan voordat hun oude baan afliep. Ook de 50- en 60-plussers. Veel klanten durfden daarbij gemakkelijk risico te nemen. Ze stemden bijvoorbeeld in met een mooie en snelle beëindigingsregeling terwijl ze nog geen andere baan hadden. Ze namen de gok dat ze in de korte tussentijd wel wat zouden vinden. Die gok pakte doorgaans goed uit. Bijna aansluitend een nieuwe baan én een mooie vergoeding mee. Iedereen blij. Zo wil je wel vertrekken!

In 2009 ziet het er wel wat anders uit. De meeste werknemers nemen niet meer zo gemakkelijk een risico. Je weet maar nooit of je nog wel aan de slag komt. De meeste werkgevers hebben minder geld over voor een vertrekregeling. Onderhandelingen gaan daarom veel moeizamer. En mensen houden zich, door alle onzekerheid, wat meer gedeisd. Waar ze tot voor kort gemakkelijker de confrontatie aangingen, kiezen mensen er nu sneller voor om maar te berusten in zaken op de werkvloer, hoewel ze het er eigenlijk niet mee eens zijn. Werkgevers laten op hun beurt iemand langer "doormodderen" met tijdelijke andere werkzaamheden en klusjes, in de hoop dat de weggewenste werknemer zelf vertrekt. Kort samengevat: de oplossing van arbeidsgeschillen stagneert.

We verwachten dat dit nog wel even zo zal blijven. Al zijn er natuurlijk uitzonderingen. Eén klant van mij is heel goed in zijn vak. Hij werkt in de automatisering. Hij wil weg en kan overal meteen aan de slag, maar hij zit met een concurrentiebeding. In zijn contract staat een verbod om na zijn vertrek bij een concurrent te werken of om voor klanten van zijn oude baas te werken. Vervelend, maar in deze tijden bijna een luxeprobleem!

> terug naar de 'Conflicten in de werksfeer'