Ruimte voor redelijkheid

Er is ruimte. Ruimte voor redelijkheid. Ook in de rechtspraak gelukkig. Recentelijk heeft een rechter een terugbetalingsregeling als zó onredelijk beoordeeld, dat die regeling niet mocht worden toegepast. Ook al voldeed de regeling aan alle voorwaarden en hadden zowel werkgever als werknemer hun handtekening eronder gezet. Wat was het geval?

Anders dan gepland

Een planeconoom treedt bij een werkgever in dienst voor de duur van 6 maanden. Na afloop van die 6 maanden wordt de arbeidsovereenkomst verlengd met nog eens 6 maanden. Aanvankelijk was toegezegd, door de werkgever, dat de planeconoom een contract voor 18 maanden zou krijgen. Dat pakt dus iets anders uit. Onderdeel van de gesloten arbeidsovereenkomst is dat de planeconoom gaat deelnemen aan een opleidingsprogramma. De kosten hiervan bedragen 15000 euro. Partijen komen een terugbetalingsregeling overeen, waarbij wordt vastgelegd dat de planeconoom het volledige bedrag moet terugbetalen als hij binnen 6 maanden na aanvang van de arbeidsovereenkomst zou vertrekken of een gedeelte daarvan als hij binnen 6 tot 24 maanden na aanvang van de arbeidsovereenkomst uit dienst zou treden. Kort voor afloop van het tweede halfjaarcontract laat de planeconoom weten weg te willen bij zijn werkgever na afloop van dat tweede halfjaarcontract. De werkgever vindt dat de planeconoom de helft van de studiekosten moet terugbetalen, een bedrag van 7500 euro. De planeconoom denkt daar heel anders over en weigert te betalen, waarop de werkgever een procedure start bij de rechter.

In strijd met goed werkgeverschap

De rechter concludeert dat het studiekostenbeding geldig is en aan de eisen voldoet. Hij oordeelt dat, in dit geval, de werkgever zich niet gedraagt als een goed werkgever. De opleiding die de planeconoom heeft gevolgd is geen opleiding aan een onafhankelijke onderwijsinstelling. Het gaat hier om een interne opleiding, waarvoor de planeconoom ook geen diploma heeft ontvangen dat hij aan potentiële nieuwe werkgevers zou kunnen tonen als bewijs van opgedane kennis of vaardigheden. Daar komt bij dat het opleidingsprogramma voor hem is aangepast omdat er sprake is van overlap met studiestof die de planeconoom al zelf via de universiteit was aangeboden. Ook speelt mee dat de werkgever aanvankelijk had toegezegd dat na het aflopen van het eerste halfjaarcontract een contract voor 18 maanden zou worden aangeboden. Dit gebeurde echter niet. De planeconoom kreeg namelijk slechts een verlengd contract voor opnieuw een half jaar, zodat de totale duur van zijn arbeidsovereenkomst minder was dan de duur van de studie. Dit vindt de rechter niet met elkaar rijmen.

Oog voor omstandigheden

Ondanks dat de planeconoom wist waarvoor hij tekende, vindt de rechter in dit geval het nastreven van het terugbetalen van de helft van de studiekosten onredelijk en onaanvaardbaar. In de rechtspraak zijn uitzonderingen op de regel dus nog mogelijk. Gelukkig maar, want geen zaak is hetzelfde. Het kan juridisch kloppen, maar er zijn omstandigheden die een ander licht op een zaak kunnen werpen. Daar is gelukkig oog voor.

Pascal Besselink

Reageren

Plaats hieronder uw reactie op dit bericht. Reacties worden eerst door DAS goedgekeurd, voordat ze onder het bericht verschijnen.