Steeds meer risico’s aan het geven van ontslag op staande voet

Door
DAS
ontslag op staande voet

ontslag op staande voet‘Er kleven steeds meer risico’s aan het geven van ontslag op staande voet voor werkgevers. Die ontwikkeling is duidelijk gaande’, stelt Pascal Besselink, senior jurist arbeidsrecht bij DAS. ‘Dat is door een aantal arresten van de Hoge Raad sinds de invoering van de Wet werk en zekerheid wel duidelijk geworden’. De boodschap aan werkgevers is dan ook: bij twijfel niet oversteken. ‘Je kunt dan beter in plaats van het geven van ontslag op staande voet om ontbinding van de arbeidsovereenkomst verzoeken of een vaststellingsovereenkomst sluiten. Dat houdt indirect vaak wel in dat je de werknemer een schikkingsvoorstel moet doen en dus de portemonnee moet trekken. Schikken kost geld’, geeft Besselink aan.

Seksuele intimidatie

Werkgevers moeten van zeer goeden huize komen, wil een rechter een ontslag op staande voet in stand laten. ‘Je loopt anders het risico dat, als het ontslag op staande voet op verzoek van de werknemer door de rechter wordt vernietigd, je met terugwerkende kracht loon, en vaak ook rente, verhogingen en proceskosten aan de werknemer moet betalen. Daarnaast moet je hem of haar weer aan het werk zetten, legt Besselink uit. Onlangs werd door een rechter besloten dat een door de werkgever gegeven ontslag op staande voet in verband met seksuele intimidatie tijdens een personeelsborrel onterecht was. Werkgever had de werknemer eerst moeten waarschuwen, concludeerde de rechter. En dat terwijl de werknemer in kwestie zich anderhalf jaar eerder tijdens een andere borrel had vergrepen aan een uitzendkracht.

Toch geld mee na ontslag op staande voet

Een tweede risico is dat een werkgever een transitievergoeding moet betalen aan een werknemer die terecht ontslag op staande voet krijgt. Die situatie kan zich voordoen als de werknemer geen ernstig verwijt valt te maken. Maar zelfs als er sprake is van verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer kan een rechter toch nog een transitievergoeding toekennen. Als de dringende reden voor het ontslag op staande voet weliswaar terecht is, maar het valt de werknemer niet te verwijten óf het is niet redelijk om geen transitievergoeding toe te kennen, heeft de werknemer toch gewoon recht op de transitievergoeding. Bijvoorbeeld in de situatie dat een werknemer zich schuldig heeft gemaakt aan werkweigering, maar dat die werkweigering een gevolg is van een alcoholprobleem.

Regie bij werknemer

De  werknemer heeft de regie in handen zodra hij door de werkgever op staande voet is ontslagen. De werknemer kan er voor kiezen om het ontslag op staande voet te vernietigen en loon en wedertewerkstelling te vorderen. Maar de werknemer kan ook in het gegeven ontslag op staande voet berusten en in plaats daarvan proberen aanspraak te maken op een aantal vergoedingen. Denk daarbij aan de transitievergoeding, de vergoeding in verband met het niet in acht nemen van de opzegtermijn en daar bovenop nog een billijke vergoeding. Dat kan flink in de papieren lopen. De werkgever kan niet eenzijdig dat ontslag op staande voet weer intrekken, als de werknemer daarin berust om vervolgens aanspraak te maken op de verschillende vergoedingen. ‘Vanaf dat moment bepaalt de werknemer dus de regie. Dit is reden temeer om zeer terughoudend te zijn bij het geven van ontslag op staande voet’, aldus Besselink.

Flinke risico’s

De risico’s zijn overigens niet weg nadat de rechter in eerste aanleg de werkgever in het gelijk heeft gesteld door te oordelen dat het ontslag op staande voet terecht is gegeven. De werknemer kan dan immers nog in hoger beroep. Het Hof kan in hoger beroep oordelen dat het ontslag op staande voet onterecht is gegeven, met alle gevolgen voor de werkgever van dien.

Al met al kleven aan het geven van ontslag op staande voet flinke risico’s. Werkgevers zijn zich hiervan vaak niet bewust. ‘Werkgevers moeten dus nog terughoudender zijn in het geven van ontslag op staande voet dan voor de inwerkingtreding van de Wet werk en zekerheid’, aldus Besselink van DAS.

Het nieuwsbericht is gepubliceerd in de Telegraaf.