blog
Afschaffen compensatie transitievergoeding is recept voor onzekerheid en rechtszaken
Het kabinet zet in een nieuw wetsvoorstel een streep door de compensatie van transitievergoedingen bij ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid of bedrijfsbeëindiging. Wat begon als een verandering waar kleine werkgevers geen last van zouden hebben, is uitgegroeid tot een radicale koerswijziging. Vanaf 1 januari 2027 zou er helemaal geen compensatie meer zijn. Het doel: minder kosten. Maar in de praktijk leidt dit tot het tegenovergestelde, mogelijke rechtszaken en een risico op ‘slapende dienstverbanden’.
Rekening naar rechtzoekenden
De Raad voor de rechtspraak luidt de noodklok. In een recent advies stelt de Raad dat de toelichting bij de wetswijziging onvoldoende duidelijk maakt wat er gebeurt met de verplichting tot het betalen van een transitievergoeding, bijvoorbeeld bij zogeheten ‘slapende dienstverbanden’. Die onduidelijkheid is niet onschuldig, want het verschuift de rekening naar de rechtszoekenden.
Extra procedures, extra kosten en extra onzekerheid
Als de wetgever geen helder antwoord geeft, moet de rechter dat doen. En dat betekent extra procedures, extra kosten en vooral extra onzekerheid. Werkgevers weten niet waar ze aan toe zijn en werknemers evenmin. Juist bij langdurige arbeidsongeschiktheid, waar emoties en belangen vaak al hoog oplopen, is rechtszekerheid cruciaal.
Terugkeer van slapend dienstverband
De ironie is dat deze maatregel mogelijk precies het tegenovergestelde bereikt van wat wordt beoogd. Zonder compensatie groeit de prikkel om arbeidsovereenkomsten niet te beëindigen, maar ‘slapend’ te houden. Er is sprake van een slapend dienstverband wanneer iemand na 104 weken arbeidsongeschiktheid in dienst blijft. In die situatie worden geen werkzaamheden meer verricht en is de werkgever geen loon meer verschuldigd.
Streep door financiële regeling en duidelijkheid
Dat is een praktijk die de afgelopen jaren juist is teruggedrongen. Die zogenoemde ‘slapende dienstverbanden’ dreigen nu terug te keren. Het kabinet zet hiermee niet alleen een streep door een financiële regeling, maar ook door een stuk duidelijkheid in het arbeidsrecht.
De boodschap van de Raad voor de rechtspraak is daarom helder en terecht: zonder duidelijke kaders leidt deze wetswijziging tot meer procedures en meer onzekerheid. Het is te hopen dat de wetgever die waarschuwing serieus neemt.
Pascal Besselink
Ik houd mij vanaf 1997 bezig met het arbeidsrecht. Als advocaat sta ik zowel werkgevers als werknemers bij. In 2010 rondde ik cum laude de postdoctorale Specialisatie Opleiding Grotius Arbeidsrecht af en in 2011 de Leergang P...
Meer artikelen van Pascal BesselinkOok interessant voor je
Juiste ontslagprocedure bij bedrijfseconomisch ontslag cruciaal
Het aantal bedrijfseconomische ontslagen neemt toe. Bedrijven die moeten reorganiseren, hebben daar uiteenlopende redenen voor. Steeds vaker wordt daar een nieuwe reden aan toegevoegd, namelijk werkzaamheden die door AI worden overgenomen. Maar ook dan blijven de bestaande spelregels voor bedrijfseconomisch ontslag onverminderd gelden.
Verworven recht op thuiswerken voorkomen: 5 praktische tips voor werkgevers
De discussie over thuiswerken laait opnieuw op. Recent stonden Booking.com en de ondernemingsraad tegenover elkaar in de rechtbank over de vraag of medewerkers verplicht kunnen worden om minimaal twee dagen per week op kantoor te werken. Veel werknemers verzetten zich tegen die verplichting en beroepen zich op een zogenoemd verworven recht om grotendeels thuis te mogen werken. Wij leggen uit in dit blog hoe dat precies zit en geven tips aan werkgevers.
Stressgerelateerd ziekteverzuim zet ondernemers onder druk
De toename van medewerkers die uitvallen door stress, is zorgwekkend, niet alleen voor werknemers, maar ook voor werkgevers. Dit komt omdat het stelsel van Nederland gebouwd is op ondersteuning van de zieke werknemer, maar daarbij veel vraagt van de werkgever. De werkgever draagt vaak administratieve en financiële lasten en dat kan zwaar drukken op een (kleinere) werkgever. Daarom moet de overheid zoeken naar een balans tussen werkgevers- en werknemersbelangen bij langdurig ziekteverzuim.