blog
Onbeperkt verlof verhoogt risico op discussies bij eindigen arbeidsovereenkomst
Het idee van onbeperkt vakantieverlof, zoals KPN in de cao heeft opgenomen, klinkt aantrekkelijk. Toch roept deze regeling ook juridische vraagtekens op, die werkgevers niet uit het oog mogen verliezen.
Er bestaat bijvoorbeeld het risico dat er bij het eindigen van de arbeidsovereenkomst discussies bestaan over het saldo aan vakantiedagen dat nog moet worden uitbetaald. Is dat het wettelijk tegoed van 20 dagen per jaar (voor een fulltimer) met aftrek van de genoten dagen? Of moet worden uitgegaan van een gemiddelde over de voorgaande jaren? En hoe zit het met parttimers? Hebben die eenzelfde onbeperkt tegoed? Dat is allemaal onduidelijk.
Eén van de grootste arbeidsrechtelijke knelpunten is de verplichting van de werkgever om vakantiedagen vast te leggen. Volgens de wet moeten werknemers minimaal vier keer de wekelijkse arbeidsduur per jaar aan vakantie kunnen opnemen. Met onbeperkt verlof kan het moeilijker zijn om dit wettelijk minimum te waarborgen.
Opname van vakantiedagen
Opname van vakantie kan een ander punt van discussie zijn. Vakantieaanvragen mogen niet zomaar worden geweigerd. De wettelijke drempel daarvoor ligt hoog, ook voor bovenwettelijke dagen. Bij onbeperkt verlof kan de werknemer bijvoorbeeld geneigd zijn om te veel vakantiedagen op te nemen, wat kan leiden tot onduidelijkheid over de werkdruk en productiviteit.
Werkgevers moeten dus duidelijke afspraken maken over hoe het opnemen van vakantie verloopt en wanneer het te veel wordt. Ze zullen goed moeten communiceren over de voorwaarden van onbeperkt vakantieverlof en zorgvuldig de juridische implicaties in de gaten moeten houden. Het opstellen van heldere afspraken, zoals het opnemen van vakantie in overleg en het periodiek evalueren van verlofuren, is essentieel om juridische problemen te voorkomen.
Positieve invloed op werkplezier
Met een goed beleid kan onbeperkt vakantieverlof een positieve invloed hebben op zowel werkplezier als de bedrijfsvoering. Het is een concept dat zeker het overwegen waard is als de onzekerheden vanuit juridisch oogpunt worden opgelost.
Pascal Besselink
Ik houd mij vanaf 1997 bezig met het arbeidsrecht. Als advocaat sta ik zowel werkgevers als werknemers bij. In 2010 rondde ik cum laude de postdoctorale Specialisatie Opleiding Grotius Arbeidsrecht af en in 2011 de Leergang P...
Meer artikelen van Pascal BesselinkOok interessant voor je
Trage WIA procedures zetten druk op werkgevers en dienstverbanden
Meer dan 11.000 mensen wachten langer dan zes maanden op een beslissing over hun WIA‑uitkering door achterstanden bij het UWV. Die vertraging leidt tot langdurige onzekerheid bij zieke werknemers en zorgt tegelijk voor problemen bij beëindiging van dienstverbanden voor werkgevers met grote financiële gevolgen.
Afschaffen compensatie transitievergoeding is recept voor onzekerheid en rechtszaken
Het kabinet zet in een nieuw wetsvoorstel een streep door de compensatie van transitievergoedingen bij ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid of bedrijfsbeëindiging. Wat begon als een verandering waar kleine werkgevers geen last van zouden hebben, is uitgegroeid tot een radicale koerswijziging. Vanaf 1 januari 2027 zou er helemaal geen compensatie meer zijn. Het doel: minder kosten. Maar in de praktijk leidt dit tot het tegenovergestelde, mogelijke rechtszaken en een risico op ‘slapende dienstverbanden’.
Drie belangrijke nieuwe regels voor flexwerkers op komst
De Tweede Kamer heeft ingestemd met een wetsvoorstel dat als doel heeft om werknemers met een flexibel contract sneller aan een vast dienstverband te helpen. Met de nieuwe regels wil het kabinet daarnaast zorgen voor meer zekerheid over het inkomen en het aantal uren dat zij werken. De Eerste Kamer moet de wet nog wel goedkeuren. De verwachting is dat de Eerste Kamer nog voor de zomer goedkeuring zal geven. Het is de bedoeling dat de wet per 1 januari 2028 in werking treedt.