blog
10 jaar Wet werk en zekerheid: werkgevers niet goedkoper uit
De Wet werk en zekerheid (Wwz) bestaat 1 juli tien jaar. Het ontslagrecht moest worden vereenvoudigd, de rechtsgelijkheid en rechtszekerheid bij ontslag moest worden bevorderd en de ontslagvergoeding moest worden beperkt. Maar is dat ook gelukt?
Voor werkgevers is de Wwz niet altijd eerlijker gebleken. Bij ontslag moet de werkgever in bijna alle gevallen minstens een transitievergoeding betalen, zelfs als de werknemer verwijtbaar heeft gehandeld. Sterker nog zelfs bij een rechtsgeldig ontslag op staande voet kán de werknemer in sommige situaties zelfs nog recht op transitievergoeding hebben. Alleen bij ernstige verwijtbaarheid van de werknemer kan de transitievergoeding lager uitvallen of zelfs helemaal vervallen, maar dit is een hoge uitzondering.
Recht op dezelfde transitievergoeding
Voor werknemers geldt een vergelijkbare situatie. Zowel de werknemer die verwijtbaar handelt als de werknemer die om bedrijfseconomische redenen wordt ontslagen, heeft recht op dezelfde transitievergoeding. Je kunt je afvragen of dat helemaal eerlijk is.
Zes keer de transitievergoeding
De rechter kan de werknemer naast de transitievergoeding nog een aanvullende billijke vergoeding toekennen, maar alleen als sprake is van ernstig verwijtbaar handelen aan de kant van de werkgever. Dit wordt niet zo snel aangenomen. In 2024 werd in slechts een op de zes gepubliceerde ontbindingsbeschikkingen een billijke vergoeding toegekend. De gemiddelde hoogte van die billijke vergoeding bedraagt 75.000 euro, wat overeenkomt met zes keer de transitievergoeding.
Niet per se goedkoper voor werkgever
De transitievergoeding onder de Wwz is lager dan de ontslagvergoeding op basis van de oude kantonrechtersformule, maar daarmee is niet gezegd dat het goedkoper is geworden voor werkgevers. Onder de oude systematiek hoefde de werkgever niet altijd een transitievergoeding te betalen. Dat hoefde bijvoorbeeld niet bij ontslag vanwege bedrijfseconomische redenen of bij het niet verlengen van een tijdelijk contract.
Procedures sneller geworden
De ontslagprocedures zijn met de komst van de Wwz wel sneller geworden. De termijnen zijn verkort, zowel bij procedures bij het UWV als bij de kantonrechter, maar door de mogelijkheid van hoger beroep en cassatie geldt dat niet voor alle ontslagprocedures.
Maatwerk
Tien jaar na de invoering van de Wwz is de vraag of meer maatwerk niet mogelijk zou moeten worden gemaakt. Want ongelijke gevallen hoeven immers niet gelijk behandeld te worden.
Wil je meer over dit onderwerp weten? We maakten er ook een podcast over. Die kun je hier beluisteren: Ontslagrecht eerlijker en goedkoper geworden? | DAS
Pascal Besselink
Ik houd mij vanaf 1997 bezig met het arbeidsrecht. Als advocaat sta ik zowel werkgevers als werknemers bij. In 2010 rondde ik cum laude de postdoctorale Specialisatie Opleiding Grotius Arbeidsrecht af en in 2011 de Leergang P...
Meer artikelen van Pascal BesselinkOok interessant voor je
Drie belangrijke nieuwe regels voor flexwerkers op komst
De Tweede Kamer heeft ingestemd met een wetsvoorstel dat als doel heeft om werknemers met een flexibel contract sneller aan een vast dienstverband te helpen. Met de nieuwe regels wil het kabinet daarnaast zorgen voor meer zekerheid over het inkomen en het aantal uren dat zij werken. De Eerste Kamer moet de wet nog wel goedkeuren. De verwachting is dat de Eerste Kamer nog voor de zomer goedkeuring zal geven. Het is de bedoeling dat de wet per 1 januari 2028 in werking treedt.
Vertraagde vlucht na vakantie: mag je werknemer verplichten vakantiedagen op te nemen?
Stel: na een welverdiende vakantie wordt de terugvlucht vertraagd of zelfs geannuleerd, waardoor je werknemer niet op tijd terug is om het werk te hervatten. Mag je als werkgever dan verplichten om extra vakantiedagen op te nemen voor de gemiste werktijd?
Trage WIA procedures zetten druk op werkgevers en dienstverbanden
Meer dan 11.000 mensen wachten langer dan zes maanden op een beslissing over hun WIA‑uitkering door achterstanden bij het UWV. Die vertraging leidt tot langdurige onzekerheid bij zieke werknemers en zorgt tegelijk voor problemen bij beëindiging van dienstverbanden voor werkgevers met grote financiële gevolgen.