Ziek voordat de vakantie begint: ben je dan je vakantiedagen kwijt?

De vakantieperiode breekt weer aan. Na jaren van corona-beperkingen kunnen we ons eindelijk weer opmaken voor een vakantie naar verre oorden. Leven als een god in Frankrijk, genieten van la dolce vita of toch gewoon een tentje opzetten in ons mooie kikkerlandje. Fijne vooruitzichten.

Maar wat als je ziek wordt voordat je met vakantie wilt gaan? Kun je dan nog wel op vakantie gaan? En kost dit je dan vakantiedagen? Het Hof Den Bosch heeft hier recentelijk een interessante uitspraak over gedaan. In deze blog schets ik kort wat zich in die zaak afspeelde en welk antwoord het hof op deze vragen heeft gegeven.

Ziek, maar in staat om op vakantie te gaan

De werknemer in deze kwestie werkte bij DAF. Hij vroeg begin december 2017 vakantie aan voor de periode van 13 mei tot en met 22 juni 2018. In die periode wilde hij met zijn camper door Noorwegen reizen. Op 14 december 2017 werd zijn aanvraag goedgekeurd. Vervolgens viel de werknemer op 29 januari 2018 ziek uit.

Hij werd daarna natuurlijk meerdere keren gezien door de bedrijfsarts, zo ook op 3 mei 2018. Tijdens dat consult vroeg de werknemer of hij medisch gezien in staat was om op vakantie te gaan. Dat was hij, aldus de bedrijfsarts, maar hij moest dit wel doorgeven aan zijn leidinggevende. Dat deed de werknemer. Uit het rapport van de bedrijfsarts volgde verder dat de werknemer geen werkzaamheden kon verrichten.

De werknemer vertrok in zijn camper naar Noorwegen. DAF schreef de vakantiedagen voor die periode af. De werknemer was het daar niet mee eens en vroeg, nadat hij met pensioen was gegaan, om uitbetaling van de vakantiedagen. DAF betaalde niet, waarna de werknemer een rechtszaak startte.

Oordeel van het Hof Den Bosch

Het hof stelt allereerst vast dat artikel 7:638 lid 8 Burgerlijk Wetboek (BW) op deze situatie van toepassing is. In dat artikel staat dat dagen waarop de werknemer tijdens vakantie ziek is niet gelden als vakantie, tenzij de werknemer daar (na het ziek worden) alsnog mee instemt of wanneer partijen dit voor de bovenwettelijke vakantiedagen vooraf schriftelijk zijn overeengekomen. DAF had beargumenteerd dat dit artikel alleen geldt wanneer de werknemer tijdens de vakantie ziek wordt en dat dit artikel dus niet ziet op de situatie dat de werknemer voorafgaand aan de vakantie ziek wordt.

Dit oordeel van het hof lijkt mij terecht, omdat de tekst van dit artikel dit onderscheid niet maakt. Daarnaast heeft het Europees Hof van Justitie in een vergelijkbare zaak geoordeeld dat als een werknemer voorafgaand aan de vakantie ziek wordt, hij het recht heeft om de (collectief vastgestelde) vakantie op een later moment te genieten. Uit de wetsgeschiedenis volgt (indirect) dat artikel 7:638 lid 8 BW is verplaatst en gewijzigd vanwege die uitspraak en deze situatie daar dus onder valt.

Ook de uitzonderingssituaties doen zich volgens het hof niet voor. In de cao stond wel een afwijking voor de bovenwettelijke vakantiedagen, maar de cao geldt volgens het hof niet als een schriftelijke overeenkomst. Het moet volgens het hof gaan om een tussen partijen zelf gesloten overeenkomst, zoals de arbeidsovereenkomst, zodat de werknemer zich bewust kan zijn van de rechten waar hij afstand van doet.

Tot slot heeft de werknemer met zijn mededeling niet de bedoeling gehad om in te stemmen met het alsnog opnemen van vakantiedagen. DAF had dit ook niet zo mogen opvatten, omdat de werknemer en de leidinggevende het in het geheel niet over opname en verval van vakantiedagen hadden gehad.

Betekenis voor de praktijk

Is het nou zo dat iedere werknemer die ziek wordt voordat hij met vakantie gaat, alsnog met vakantie kan gaan zonder dat dit hem vakantiedagen kost? Nee, die conclusie lijkt mij niet juist. In deze zaak is het van belang dat de werknemer medisch in staat was om op vakantie te gaan. Het zou zijn klachten niet verergeren.  De werknemer kon (nog) niet re-integreren. De bedrijfsarts had immers aangegeven dat de werknemer nog geen werkzaamheden in eigen of aangepast werk kon verrichten.

Ik vind die uitkomst redelijk. Als een werknemer niet kan re-integreren, dan moet het niet uitmaken of hij dan de hele dag thuis zit of in Spanje vertoeft. Maar als hij wel re-integratieactiviteiten kan verrichten en hij wil dat niet, dan zal hij vakantie moeten opnemen.

Disclaimer

Dit blog schetst de algemene regels en uitgangspunten. Uiteraard kan er in specifieke situaties sprake zijn van uitzonderingen. Heeft u vragen over dit onderwerp of uw specifieke situatie, dan kunt u altijd contact opnemen met een van onze specialisten.

Eddy Visser Advocaat

Gratis actuele en relevante juridische informatie

Blijf op de hoogte!

Ontvang per e-mail de maandelijkse nieuwsbrief DAS Update en periodieke e-mailingen met juridische tips, nieuws en oplossingen van DAS.

Nu aanmelden