Wie krijgt de voogdij als hierover niets wordt vermeld in een testament?

Als de ouders niet in hun testament hebben vastgelegd door wie zij de kinderen willen laten opvoeden na hun dood, neemt de kantonrechter die beslissing. De kantonrechter die over de voogdij moet beslissen raadpleegt in dat geval de families. Samen met hen wordt dan bekeken wat de beste oplossing is. De rechter gaat bijvoorbeeld na of de ouders misschien wel eens met familieleden over een eventuele voogdij gesproken hebben. In de meeste gevallen wordt de voogdij in onderling overleg geregeld. Maar soms kan de rechter niet meteen een oplossing vinden, bijvoorbeeld omdat er meerdere geschikte voogden zijn of omdat er binnen de familie ruzie is ontstaan. De rechter kan dan de Raad voor de Kinderbescherming om een advies vragen.